محرمان محرم
 




پست الکترونیک

پروفایل مدیر وبلاگ

» صفحه نخست
» عناوین مطالب وبلاگ
» آبان ٩۱ » مهر ٩۱ » شهریور ٩۱ » امرداد ٩۱ » تیر ٩۱ » خرداد ٩۱ » اردیبهشت ٩۱ » فروردین ٩۱ » اسفند ٩٠ » بهمن ٩٠ » دی ٩٠ » آذر ٩٠ » آبان ٩٠ » مهر ٩٠ » شهریور ٩٠ » امرداد ٩٠ » تیر ٩٠ » خرداد ٩٠ » اردیبهشت ٩٠ » فروردین ٩٠ » اسفند ۸٩ » بهمن ۸٩ » دی ۸٩ » آذر ۸٩ » آبان ۸٩ » شهریور ۸٩ » امرداد ۸٩ » تیر ۸٩
» فرهنگی(۱)
» عکس(۱)
» مذهبى(۱)
» حاج محمود عزیز(۱)
» عکس مذهبى(۱)
» محرمان محرم(۱)
» متن ادبی مربوط به عید غدیر(۱)

» السلام علیک یا ابا عبدالله....
» هرکه دارد هوس کرب وبلا بسم الله...
» خداحافظ.....
» السلام علیک یا قمر بنی هاشم...
» پنجشنبه ۱۳٩۱/۸/۱۸
» پنجشنبه ۱۳٩۱/۸/۱۸
» السلام علیک یا ابا عبدالله...حرم فقط حرم حسین...
» کهیعص...
» محرم نزدیک است...
» لبیک یا حسین...
 

ابا عبدالله... پنجشنبه ۱۳۸٩/۱۱/٢۸
 

 


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

« الهی » پنجشنبه ۱۳۸٩/۱۱/٢۸
 

ـ الهی، درک مولایمان مهدی را به پرنده قلوب ما الهام کن تا شایسته حضور او باشیم!
ـ این ماییم که غایبیم و او همواره حاضر و ناظر است.
ـ مبارک باد میلاد تو، ای معراج خاکیان و ای سراج افلاکیان؛ ای آینه ایمان، یا صاحب¬الزمان!
ـ هنگامه میلاد تو، نوید¬بخش طلیعه صبحی است که به مدد حضور تو، تیرگی را از جهان می¬زداید.
ـ میلادت مبارک باد، ای سپیده پنهان که اهل زمین در آرزوی بوی بهشتی تو، هماره دعای فرج را زمزمه می¬کنند!
ـ میلاد مهدی(عج) سفینه نجات و امید حیات، بر عاشقانش مبارک باد!
ـ امام حسین(ع) فرمودند: «اگر زمان او (مهدی(عج)) را درک کنم، در تمام عمرم به او خدمت خواهم کرد».[۱۶۶]
ـ یا مهدی(عج)! ای نقطه شروع شفق، ای مجری حق! میلاد تو، قصیده بی¬انتهایی است که تنها خدا بیت آخرش را می¬داند؛ بیا و حُسن¬ختام زمان باش!
ـ مهدی(عج)، شمشیری از شمشیرهای خداوند است که در عالی¬ترین جایگاه سیادت و برترین منزلت قرب خداوندی است.
ـ میلاد حجت خدا، دوازدهمین ساغر الهی بر منتظران جمالش مبارک باد!
ـ میلاد ستاره سهیل آسمان امامت، تداعی¬کننده شادی لحظه طلوع طلعت نورانی اوست.
ـ مهدی(عج)، بوستانی است از سرو رشید نرگس، از سلاله یاس فاطمه و از ریشه گل¬های محمدی.
ـ خجسته باد بزم قدسیان در صبحی که آفتاب زمین و آسمان به زیر سقف خانه نرگس طلوع می¬کند.
ـ شب میلاد تو، هنگامه گشودن پنجره¬های امید است به روی بغضِ ستم¬دیدگان بی¬پناه تاریخ.
ـ میلاد مهدی(عج)، تصنیف سرخ ترانه¬های انتظار، بر عموم مسلمین جهان مبارک باد!
ـ میلاد مهدی(عج)، مشعل هدایت و روشن¬گری، مبیّن حقیقت، بر اهل طریقت مبارک باد!
ـ ای ماه فاطمه! به آن امید که از افق نور بازگشت تو را دریابم، همه شب ستاره می¬شمارم تا صبح دیدارت فرا رسد.


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

 
 
 

 
 
 

هـــــــــوای کـــــــــربلا... دوشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۱۸
 



 دوباره مـرغ روحم هوای کــربلا کرد             دل شکسته ام را اســـیر ومبــتلا کــرد

 

 زسر گذشته اشک به لب رســیده جـانم      که هـرچه کردبامن فراق کربــلا کــرد

 

شـودتمام هـــستی فــدای آن دودســـتی     که غرق بوسه بااشک علی مرتضی کرد

 

نگشت آنی آن دست جدا ازدامن دوست       اگر چه تـیغ دـشمن زپـیکرش جـدا کرد

 

 جــز از برای داور دوتا نگــشت اکـــبر          چه شد که خصـم کافر جبین او دو تا شد

 

سزد هـمه جوانان حــنا زخــون ببــندند        که جا به حـجله خون یتـیم مـجتبی کرد

 

فدای لــب آن جــوانی که درنــماز ایثار         زخون وضــو گرفت وبه اکبر اقتدا کرد

 

فدای شـیرخواری که وقــت جان نثاری       دوچشم خود ببست ودولب به خنده واکرد

 

 فـــدای آن شـــهیدی که زیــر تـــیغ قاتل     سرش بریده گشت وبه شیعیان دعا کرد

 

فدای جـــسم پاکی که قطعه قطعه گردید    زقطــره خونـــش حـــسین را صــدا کرد


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

سقاء... دوشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۱۸
 

 


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

 
 
 

جانم حسین... دوشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۱۸
 

 


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

غروب خورشید پنجشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۱٤
 


صبحی که داشت آفتاب می‏زد، چشمانش قرمز شده بود. سایه سرخش، گریه‏های آب را دنبال می‏کرد که از پای چشمه‏های زلال چشمان علی علیه‏السلام و زهرا علیهاالسلام می‏جوشید.
تو پدر امت بودی
ببخش اگر نمی‏توانیم باری از غم‏هایت برداریم و با خیال راحت، بدرقه‏ات کنیم!
تو وقت رفتن هم دست از رسالت برنمی‏داری. دست به درگاه کبریا گشاده‏ای و با اشکی که پهنای صورتت را پوشانده، شفاعت روسیاهی ما را می‏کنی... .
رسول خدا صلی‏الله‏علیه‏و‏آله ! ببخش! خیلی‏ها مثل تو پیامبر بودند؛ اما وقتی عرصه تنگ آمد، یا امتشان را نفرین کردند و یا ترکشان کردند؛ اما تو با تمام جهالتی که ما به خرج دادیم، پدر امت شدی و دست از هدایتمان برنداشتی. تنها ما نبودیم که عزیز شدیم؛ بوی هدایتت در گوش تمام تاریخ پیچیده است... .


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

جانم حسین... پنجشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۱٤
 


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

شمشیر پیامبر. پنجشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۱٤
 


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

 
 
 

 
 
 

 
 
 

 
 
 

 
 
 

 
 
 

بی‏تو، مدینه، مدینه نیست جمعه ۱۳۸٩/۱۱/۸
 

سکوت مدینه، بوی رفتن می‏دهد. انگار همه دارند می‏روند! پیش از تو انگار در این شهر زندگی نبود، انگار محبت و مهربانی و همدلی نبود! تو آمدی و نزدیک خانه مستمندی خانه گزیدی؛ مسجدی ساختی برای پرستش و برای همدلی مسلمین با تو. علی آمد، فاطمه آمد و سلمان آمد و ابوذر؛ و پس از تو، همه می‏روند. بی‏تو مدینه دیگر مدینه نیست.
چشم مبند! بگذار چشمت نگران امت بماند!


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

 
 
 

 
 
 

 
 
 

کرب و بلا... پنجشنبه ۱۳۸٩/۱۱/٧
 


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

 
 
 

 
 
 

جانم حسین... یکشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۳
 


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

چهل رورگذشت... یکشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۳
 

 


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

چهل روز می گذرد... یکشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۳
 

ز پرهاى سوخته و خیمه هاى خاکستر، چهل روز مى گذرد؛ از شانه هاى بى تکیه گاه و چشم هاى به خون نشسته، از لحظاتى که سیلى مى وزید و صحرا در عطشى طولانى، ثانیه هایش را به مرگ مى بخشید.


حالا چهل روز است که مرثیه هامان را در کوچه هاى داغ، مکرر مى کنیم.
چهل شب است که بر نیزه شدن آفتاب را سر بر شانه هاى آسمان مى گرییم. «اى چرخ! غافلى که چه بیداد کرده اى».
از شام تا کربلا
از کربلا تا شام، حکایت سرهاى جسور شماست که شمشیرها را به خاک افکند.
من از روایت خونابه و خنجر مى آیم؛ از شعله هاى به دامن نشسته و فریادهاى بى یاورى.
امروز، اربعین خورشید است. نگاه کن چگونه پرندگان، بر شاخه هاى درختان روضه مى خوانند؛ چگونه ابرها، فشرده فراقى عظیم، پهنه زمین را مى بارند!
رفته اید و پس از شما، جاده ها، اسیر زمستانى همیشگى اند. پرواز ناگهان شما آتشى است که هرگز فرو نمى نشیند.
زخم عاشورا همیشه تازه است
پاییز را دیده اى، چگونه نوباوگان تابستان را به زمین مى ریزد و سر و روى جهان را به زردى مى نشاند؟! اکنون دیرى است که پروانه هاى هاشمى مان را شعله هایى یزیدى، بر تپه هاى خاکستر فرو ریخته اند.
دیرى است که گیسوان کودکى رقیه را بادهاى یغماگر، با خویش برده اند.
زمین، پاییزش را از یاد مى برد، اما زخم عمیق عاشورا را هرگز.
سال ها مى گذرد و ما همچنان سوگ کبوترانى آزاده را بر سینه مى کوبیم.
اربعین لاله ها
نزهت بادى
بشیر!
وقتى به مدینه النبى رسیدیم، مبادا کسى جلوى قافله اسراى کربلا، گوسفندى را سر ببرد! این کاروان، از سفر چهل روزه با سرهاى بریده بر بالاى نى مى آید.
نگذار هیچ لاله اى را در رثاى شهدایمان پرپر کنند! سراسر خاک کربلا، پر بود از گلبرگ هاى خونین و پاره اى که از هر سو مرا صدا مى زدند: «أخَىَّ اخَّى».
اجازه نده کسى بر سر و رویش خاک بریزد؛ هنوز باد، گرد و خاک کوچه هاى کوفه و شام را از سر و روى زنان و کودکان عزادار نربوده است.
این صورت هاى کبود و دست هاى سوخته، نیازى به گلاب افشانى ندارند؛ هنوز اربعین گل هایى که با تشنه کامى بر خاک و خون افتادند، نگذشته است.
بگو پاى برهنه به استقبالمان نیایند؛ این کاروان پر است از کودکانى که پاى پرآبله دارند.
سفارش کن شهر را شلوغ نکنند و دور و برمان را نگیرند، ما از ازدحام نگاه هاى نامحرم و بیگانه بازگشته ایم.

بگذار آسوده ات کنم بشیر!
دل زینب علیهاالسلام براى خلوت مزار جدش پر مى کشد تا به دور از چشم خونبار رباب و سکینه و سجاد علیه السلام و این کاروان داغدار، پیراهن کهنه و خونین حسین علیه السلام را بر سر و روى خویش بنهد و گریه هاى فرو خورده چهل روزه اش را یک سره رها سازد.


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
 

مسؤلیت مداحان اهل بیت... یکشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۳
 

 باز جای تاسف است که باید بگویم دو تن از مداحان مورد علاقه مردم در سخنانی جداگانه و البته عمومی، یکی از مسئولان را در شبهای قدر همین امسال پیش چشم و گوش مردم و زن بچه هایشان به ........... مردانه تشبیه کردند .

این شب ها، هیات های مذهبی شلوغ ترین شب ها و سحرهای خود را در طول سال تجربه می کنند.مراسم ندبه و مناجات در این شب ها در برخی هیات های پرسابقه تهران خیل کثیری از مردم را با خود همراه ساخته است. شب هایی که می تواند شیعیان را به دینداری، خلوص و عبادت و راهی که امام حسین (ع) و یارانش در پی آن به شهادت رسیدند نزدیک نماید، مداحی و روضه خوانی عامل اصلی شکستن دل و قرائت قصه دوران تشنگی مردمانی باشد که آزادگی و دینداری را بر ذلت ترجیح دادند و مظلومانه لباس شهادت بر تن کردند.

از قدیم نوحه و روضه خوانی اولین باب برای یادآوری مظلومیت یاران امام حسین (ع) بود؛ اشعاری که با خون جگر سروده می شد و از ته جان بر می آمد، نمونه اش شعر معروف باز این چه شورش است محتشم کاشانی که هنوز بعد از گذشت چندین سال دیدگان را تر می سازد، اما امروز حسین گویان و علی گویان ترانه های غربی را کمی دستخوش تغییر می کنند و بدون کمی ذوق و سلیقه و عشق در مراسم مذهبی شو اجرا می کنند.

اما در این میان مسئله ای پیش آمده و باید بگوییم که قرارمان این نبود. قرارمان این نبود ماجرای عزاداری سید الشهدا به یاوه گویی های سیاسی و فحاشی و شسکتن دل بیانجامد، مگر شیعه واقعی در عزای امام حسین وظیفه ای جز عزاداری برای سید و سالار شهیدان بر گردن دارد؟

حقیقت این است که حسین (ع) را دوستدارانش به شهادت رساندند. می دانید چرا این را می گوییم؟ برای اینکه حسین در مدینه یاران اندکی داشت که عده ای با او همراه شدند و عده ای به دلایل مختلف از همراهی او محروم ماندند، در مکه و بصره جز چند نفر انگشت شمار هیچ فردی به یاری وی نیامد.

امام را تنها در کوفه خوب می شناختند، کوفیان او را از سنین جوانی در بین خود دیده بودند، کوفیان واقعاً دوستدار حسین (ع) و خاندان پاکش بودند، آنها تنها کسانی بودند که هجده هزار دعوت نامه برای حسین بن علی (ع) فرستادند.

آیا این دعوت نامه ها از سر نفاق بود؟ لا والله . . . آنها دوستداران حسین و راهش بودند ولی با معیارهای دنیایی خویش، همین دوست داشتن با معیارهای دنیوی منجر به این شد که وقتی دنیای خود را نزد ظالمینی چون یزید و ابن زیاد یافتند، خیلی راحت برای کشتن حسین از هم سبقت گرفتند. دنیا خواهی افراطی چشم های آنها را کور کرد و بین دین و دنیا البته دنیا را انتخاب نمودند. دنیایی سراب گونه که پس از ارتکاب به قتل امام حسین هرگز به آن نرسیدند که نرسیدند که نرسیدند . . .


هزار و چهارصد سال گذشته است، همیشه می ترسیم که روزی امام زمان (عج) ظهور فرماید و اول چه کسانی به مخالفت بر می خیزند همه همین کسانی که سنگ او را به سینه می زنند و اظهار دوستی با او می کنند و در فراق او نعره های عاشقانه سر می دهند و عربده های مستانه می کشند.

این محافل انس و عبادت، هیچگاه فارغ از اعلام مواضع سیاسی (البته اگر بتوان نام آنها را سیاسی گذاشت)نبوده است بلکه اکثرا در حد فحاشی های سخیف و رکیک رخ نموده است و دل هر عزاداری را به درد آورده.

این شبها یکی از مراکز تجمع گسترده مردم مومن، مسجد ارگ تهران است. مراسمی که سالیان سال است در ماه مبارک از نیمه شب آغاز می شود و تا سحر نیز ادامه دارد.

یکی از موضوعات ثابت و تکراری در مجالس این شب ها اعتراض به عملکرد های سیاسی است.

اعتراض هایی عاری از روح منطقی – حال به هر شخص و گروه سیاسی که صورت گرفته باشد- و توام با ناسزا گویی های بی حساب، گویی که آموزه های دینی برای برخی بازیچه هایی برای پیشبرد اهداف دنیوی هستند.

مسئولیت مداحان اهل بیت

اصلا مسئولیت مداح اهل بیت چیست؟ آیا مسئولیتی به جز ذکر مصیبت و هدایت مردم بر راه اهل بیت بر گردن دارد؟ آیا مداح اهل بیت سواد سیاسی دارد که بتواند بدون ترس به فحاشی بپردازد و اطرافیانش هم مراقب باشند که مبادا کسی حرفی از عملکرد او به میان آورد؟ اصلا چه کسی به یک مداح اجازه می دهد در امور سیاسی دخالت کند در محفل عزاداری اباعبدالله دهنان به فحاشی آلوده کند؟ آن هم به گونه ای که پای را فراتر گذارد و به مسئولان و افراد مختلف ، نسبت های ناروا بدهد؟ آیا چنین کسی که اتفاقا مجالس روضه اش از شلوغ ترین مجالس روضه های تهران است می تواند بیانیه صادر کند و قطع نامه بدهد؟

حاج منصور ارضی للیالیقدر و ماه رمضان در جایی خطاب به یکی از مسئولان می گوید:
کسی که به حضرت عیسی(ع) و حضرت نوح(ع) توهین می کند، هدفش امام حسین(ع) است؛ چراکه امام حسین(ع) وارث حضرت نوح(ع) و حضرت عیسی(ع) است.

این مداح اهل بیت(س)، خواستار ثبات قدم در راه ولایت مداحان و هیأت های مذهبی شد و افزود: مداحان تنها با تمسک به این روش می توانند تاثیرگذار باشند.

در گزارش های مختلف رسانه ها آمده است: در ادامه این مراسم نیز، ارضی خطاب به "دارابی" - قائم مقام صدا و سیما - که در جلسه ذاکرین حسین جان(ع) در طلیعه فاطمیه حاضر بود، گفت: متاسفانه رادیو و تلویزیون شعر و نوحه که پخش نمی کند و همین نوارهایی که در هیأت های چند نفری تولید می شود و بعدا روی آن "ایش ایش!" می گذارند را پخش می کند.

این مداح اهل بیت (ع) افزود: ما که در صدا و سیما محرومیم و اگر مردم صدای ما را بشنوند مریض می شوند، ولی تعداد زیادی نوحه از مداحان دیگر موجود است که پخش نمی شود که باید چرایی آن مشخص شود.

و باز جای تاسف است که باید بگویم دو تن از مداحان مورد علاقه مردم در سخنانی جداگانه و البته عمومی، یکی از مسئولان را در شبهای قدر همین امسال پیش چشم و گوش مردم و زن بچه هایشان به ........... مردانه تشبیه کردند .

حاج منصور ارضی که به تازگی به علت حادثه آتش سوزی مسجد ارک تهران به دادگاه فراخوانده شده بود، در سخنان اخیرش که در همین مسجد بیان شد، گفت: “این موجود در دولت عین............ است و باید فکری به حالش کرد.”
“اگر پیرامون این شخص عمل مناسبی صورت نگیرد من خودم درستش می‌کنم.”

در جای دیگری نیز این مداح اهل بیت در مورد دستگیری یکی از سران اصلاح طلب اعلام کرد که ایشان در حال زنا بازداشت شده است؟!

این نوشته بنا ندارد از اشخاصی که توسط مداحان تهرانی مورد ناسزا و فحش قرار گرفته اند دفاعی کرده باشد و هر گونه وصله سیاسی را به خود نمی پذیرد، اما آیا صحیح است که در ایام محرم نیز چنین اعمالی از آنان در مسجد ارک سر بزند؟ زمانی نمی گذرد که اخلاق و معرفت و ادب را در همین هیات ها فرا گرفتیم، آیین دین داری و محبت و دوستی را آموختیم حال چگونه فرزند و کودکان خود را به این هیات ها ببریم؟ چه می آموزند؟ گیریم این هیات هایی که آقایان تشریف دارند نرویم اما اگر با توجه به بزرگی سن و پیشکسوتی آنها در بین مداحان تهران باعث شد آنان نیز در هیات های مختلف دیگر تهران یا شهرستانها الگو بگیرند و این گونه رفتار کنند چه؟


 

طبقه بندی:  

پیام های دیگران ()

 
 
» ابولفتحی
» پایگاه جامع عاشورا
» قالبهای مذهبی وبلاگ
» مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان
» علیرضا صابری-حسین عسگری
» شب همچنان سیاه است.
» حاج محمود -رایت العباس
» عشق فقط يك كلام
» سایت جامع موبایل
» khabare nezami
» حاج محمود عزیز
» شبکه ی بلوتوث
» سعيد احمدى
» رياست جمهور
» مهدی منتظر
» هيت الرضا
» jang afzar
» ياسين مديا
» nezame
» کتاب نیوز
» ولا کلیپ
» فناوری
» didani
» تبیان
» كليپ
» بروز
» تردید
» مداحان
» ذاکرین
» اعتقادات
» شيعه ها
» amozesh
» رحمت خدا
» سينا عودى
» شيعه والپر
» يك چكه ماه
» تیتراز فیلم ها
» عکس مذهبی
» فالب هاى پيچك
» طراحان مذهبى
» حاج منصور ارضى
» محمد حسین فرجی
» دانلود تیتراژ فیلم ها.
» دفتر مقام معظم رهبرى
» سبطين (عليهما السلام)
» دوستداران حاج منصورارضی -2
» مقام معظم رهبری (مدظله العالی)
» taranom
» mazhabiha
» makhfi
» shokhi
» roze
» aks.mazhabi
» konkour
» hame chez
» آو ینی.
  RSS 2.0  


مرجع قالبها و ابزارهای مذهبی

By Ashoora.ir & Blog Skin